Zemun je sve do 1934. godine bio zaseban grad, sa sopstvenom upravom, zakonima i razvijenim gradskim identitetom. Njegova istorija se vekovima razlikovala od istorije Beograd, pre svega zbog svog geografskog položaja na desnoj obali Dunava, koji ga je često stavljao na granicu velikih carstava.
Tokom dugog perioda, Zemun je bio deo Habsburška monarhija, odnosno kasnije Austrougarska, dok je Beograd bio pod vlašću Osmansko carstvo. Zbog toga je Zemun imao drugačiji politički, kulturni i arhitektonski razvoj. Dok je Beograd nosio snažan orijentalni uticaj, Zemun se razvijao po srednjoevropskom modelu, sa uređenim trgovima, širokim ulicama i zgradama karakterističnim za austrijsku arhitekturu.
Kao samostalan grad, Zemun je imao svoju opštinsku vlast, administraciju, škole, bolnice i trgovinske centre. Bio je značajno trgovačko i saobraćajno čvorište, posebno zahvaljujući Dunavu, koji je omogućavao razvoj trgovine i povezivanje sa drugim evropskim gradovima. Zemun je bio poznat i po svom kontumacu, velikom karantinu iz 18. veka, gde su putnici i roba prolazili zdravstvenu kontrolu pre ulaska u Austrougarsku.
Godine 1934. administrativnom reformom Zemun je zvanično pripojen Beogradu i postao njegov deo. Ipak, uprkos tome, Zemun je uspeo da sačuva svoj poseban identitet. Njegovi stanovnici i danas često ističu specifičan „zemunski duh“, prepoznatljiv po lokalnoj tradiciji, kulturi i snažnom osećaju pripadnosti svom kraju.
Zbog svoje bogate istorije i posebnog razvoja, Zemun se i danas smatra jednim od najautentičnijih i istorijski najznačajnijih delova Beograda.
