Crkva Svetog oca Nikolaja, poznatija kao Nikolajevska crkva, predstavlja jednu od najznačajnijih pravoslavnih svetinja u Zemunu, ali i na teritoriji Beograda.
Podignuta je u periodu od 1745. do 1752. godine, u starom istorijskom jezgru Zemuna, u podnožju Gardoša. Smatra se najstarijim pravoslavnim hramom u ovom delu grada, ali i najstarijom sačuvanom sakralnom građevinom u Beogradu.
Posebnu vrednost daje činjenica da je nastala na temeljima još starije crkve, za koju se veruje da potiče iz vremena pre dolaska Turaka u Zemun 1521. godine.
Od male bogomolje do simbola grada
Nakon odlaska Turaka i dolaska Austrije 1717. godine, Zemun postaje hrišćanski grad, ali pravoslavno stanovništvo tada nije lako dolazilo do dozvola za izgradnju svojih hramova.
Ipak, već 1731. godine podignuta je manja bogomolja posvećena Svetom Nikoli. Ubrzo potom osnovana je i Srpska pravoslavna crkvena opština, pa su naporima sveštenstva i građana stvoreni uslovi za izgradnju današnje crkve.
Radovi su započeti 1745. godine, a hram je završen sedam godina kasnije i od tada predstavlja jedan od ključnih simbola starog Zemuna.
Mesto gde se stvarala istorija
U okviru crkvenog kompleksa nekada je postojala i Opšta srpska osnovna škola, namenjena obrazovanju mladih, na mestu gde se danas nalazi Osnovna škola „Majka Jugovića“.
Ova crkva nije bila samo mesto molitve, već i važan centar okupljanja, obrazovanja i očuvanja identiteta srpskog naroda u Zemunu kroz vekove.
