Zemun danas poznajemo po starim ulicama, šetalištu i bogatoj istoriji, ali malo ko zna da je nekada gotovo svaki deo grada bio obeležen – zanatima.
U prošlim vekovima, Zemun je bio pravi mali centar majstora. Kovači, obućari, krojači, bačvari i mnogi drugi zanatlije činili su osnovu svakodnevnog života. Njihove radionice nalazile su se duž glavnih ulica, ali i u manjim sokacima, gde su generacije porodica prenosile znanje sa kolena na koleno.
Posebno mesto imali su bačvari, čiji je zanat bio od velikog značaja zbog trgovine vinom i robom koja se transportovala Dunavom. Kovači su izrađivali alat i potkovice, dok su obućari i krojači brinuli o odeći i obući stanovnika, ali i brojnih putnika i trgovaca koji su prolazili kroz Zemun.
Zahvaljujući položaju na reci i blizini granice, Zemun je bio prometno mesto, pa su zanatlije imale stalnu potražnju za svojim uslugama. Grad je tada “živeo” od rada ruku – svaki predmet bio je ručno izrađen, a kvalitet i veština cenjeni više nego danas.
Danas su mnogi od tih zanata nestali ili su postali retkost, ali tragovi njihovog postojanja i dalje su prisutni u starim delovima grada, u pričama koje se prenose i u sećanju na vreme kada je Zemun bio grad majstora.
