Vučedolska kultura predstavlja jednu od najznačajnijih eneolitskih (bakarnodobnih) kultura na prostoru jugoistočne Evrope. Nastala je između 3000. i 2200. godine pre nove ere, a ime je dobila po lokalitetu Vučedol, u blizini Vukovara. Ova kultura bila je rasprostranjena duž toka Dunav i njegovih pritoka, što ukazuje na značaj reka za život i razvoj tadašnjih zajednica.
Na području današnjeg Zemuna, posebno na lokalitetu Pregrevica, pronađeni su brojni arheološki ostaci koji potvrđuju prisustvo vučedolske kulture. Ovi nalazi uključuju keramičke posude karakteristične po bogatim ukrasima, oruđe od kamena i bakra, kao i tragove naselja. Ljudi ovog perioda bavili su se zemljoradnjom, stočarstvom i ribolovom, koristeći blizinu Dunava kao važan izvor hrane i transportni put.
Jedna od posebnosti vučedolske kulture jeste razvijena metalurgija. Smatra se da su pripadnici ove kulture među prvima u Evropi koristili bakar za izradu oružja i alata. Pored toga, bili su poznati i po svojoj simbolici i umetnosti. Najpoznatiji artefakt ove kulture je Vučedolska golubica, koja svedoči o estetskim i duhovnim vrednostima tog vremena.
Naselja vučedolske kulture često su bila pažljivo organizovana, sa kućama građenim od drveta i blata, ponekad na uzvišenjima radi zaštite od poplava i neprijatelja. Upravo takav položaj imao je i Zemun, čije su lesne zaravni pružale prirodnu sigurnost i povoljne uslove za život.
Arheološki nalazi sa Pregrevice i obale Dunava pokazuju da je ovo područje bilo deo šire kulturne mreže i da je imalo važnu ulogu u razmeni dobara i ideja. Zahvaljujući tim otkrićima, može se zaključiti da je prostor Zemuna bio naseljen i razvijen mnogo pre nastanka prvih pisanih istorijskih izvora, čineći ga jednim od značajnijih praistorijskih centara u regionu.
